Foodfest, Agnihotra, at Inner Dance ulit!

Whoah, ang tagal na nga pala bago ako nakapagsulat ulit, marami kasing mga kadahilanan at isa sa mga mahalagang dahilan ay ang katamaran…JOKE!  Masyado lang po talaga abala, heheheheh….

Kada huling araw ng semestre, ang kaibigan kong si ‘nang Pam, isang propesor sa UPLB,  ay nag-oorganisa ng isang magulay na piging o VEGETARIAN FOODFEST.  Propesora kasi siya ng agrikultura at nakatuon sa pagpalaganap ng Likas-Kayang Pagsasaka (SUSTAINABLE AGRICULTURE), kaya KAKAIBA ang DRAMA nya! Mabuti na lang.

Sa huling lingo ng semestre, ang lahat ng kanyang mga estudyante ay kailangang maghanda at mag-present ng isang pagkain na gawa sa gulay (vegetarian) at ipaliwanag ang kahalagahan nito.  Maraming estudyante, mas okay, kasi, mas maraming pagkain!  Pwedeng mga family recipe, simple, o maging creative at gumawa ng sariling recipe.  Kalimitan, 'di ko alam kung mabuti o masama, gawa-gawa lang na mga recipe!

At ang hirit, kasi nga mga estudyante, well, depende naman sa kanila, may okay maghanda – as in bonggacious, at meron din namang hinde.  May isang foodfest na tatlo (3) grupo na ang naihanda eh, nilagang talbos ng kamote – very creative nga!  Pero ngayong taon, himala, walang naghanda n’un!

At siyempre, pagkatapos ng mga paliwanag, susunod na ang pinakamasayang bahagi ng piging, TSIBUGAN na! 

Kitams, WALANG karne lahat 'yan!

Makulay na gulay (power salad)!  Mas makulay, mas masustansiya! 

Mechadong gluten.  Masarap siya kasi first class na gluten 'yung ginamit!

Tofu o tokwa.  In fairness, masarap ang pagkakaluto nila!

Garlic pasta.  Simple pero masarap!

Patatas.  Masarap din naman siya...at may naligaw pang Lanzones!

...at siyempre, ang hindi mawawala eh ang TEMPEH.  Kalimitan utaw o soybean ang ginagamit sa paggawa nito, pero ito, munggo o balatong ang ginamit – mas matrabaho, pero mas masarap!  Binuro o fermented na munggo, dinurog at hinulma, saka pinirito...lami gyud!

Pagkatapos ng kainan, may isa pang activity na ginagawa na alinsunod sa oras ng pagsikat at paglubog ng araw, ang AGNIHOTRA.  Isa itong ritwal na pampahilom ng daigdig,  “healing through burning” ika nga.  Kalimitang nawiwindang ang mga tao kapag nakikita kaming nagagawa nito, lalo na sa set-up pa na ganito – well, carry lang!  

Napakainam din ng AGNIHOTRA para sa mga estudyante, kasi FINALS WEEK nila, at kayang makatulong ito para hindi mawindang ang mga estudyante, pampakalma, pampaklaro at pampalakas ng mga isipan nila!

May HINDI camera shy anoh?

Marami na ring taon na ginagawa ito ni ‘nang Pam, at ilang taon na rin akong suki…masarap eh, heheheh.   Mabuti na lang at naiimbita ako parati dito, kasi may bahagi din ako sa programa.  

Pagkatapos ng kainan, ako naman ang nagtatrabaho, ipapaliwanag ko naman ang INNER DANCING (gusto ko talagang makahanap ng Pinoy na pangalan para dito…).  Parating nagugulat ang mga estudyante kapag nagpaliwanag na ako tungkol dito.  ‘yung iba curious, marami natatakot…pero kasama iyon sa challenge ika nga, at bawat batch ng mga sumusubok nito, parating may kakaiba. 

Mas gusto ko ang set-up ngayon, datirati, nagpapatugtog lang kami ng magandang instrumental na kanta, okay na, pero ngayon, at marami rin namang mga katutubong musikang instrumento si ‘nang Pam, kami na lang ang tumutugtog at gumagawa ng musika... at nakakagulat ang mga nabubuong musika – music artist ang peg! 

Sa una, wala lang, tugtog lang ng ewan, pero mayamaya, magkakaroon na ng harmony at rhythm, at ang ganda ng dating!  As in, orihinal na musika talaga.  Hmmmn, sana pala naire-record namin ‘yung mga kanta...

Eto, isa-isa silang bumulagta (kakaiba ngayon, eto ang unang batch na bumulagta lahat ng nagsisayaw).

Dyaraaaan! Oble ang peg!

Grabeh, INNER DANCE, bawat session, kakaiba mga manifestation mo!

So, next sem ulit, kitakits!

Inner Dance March 2012

Okay, as in halos mag-iisang taon din akong 'di nakapag-post dito ah! Masyado kasing abala sa buhay eh, well...c'est la vie!

Noong March 27, inimbitahan uli ako ng kaibigan kong professor sa UPLB sa FoodFest sa bahay nila. Kada katapusan ng klase kasi, nag-o-organize siya ng FoodFest, nire-require nya ang mga estudyante nya na magdala ng mga HEALTHY FOOD, i.e., VEGETARIAN FOOD, para pag-aralan at pagsaluhan.

Siyempre, may konting programa bago kumain: ipapaliwanag ang mga dalang pagkain, paano ginawa, mga sangkap, kahalagahan at kung may history o kulturang nakakabit dito o wala lang (gawa lang nila 'yung recipe - na kalimitan ay nilagang kamote o talbos ng kamote, himala, sa 3 FoodFest na nagdaan, wala ng nagdadala nito)... ang parati kong inaabangan na pagkain sa FoodFest eh 'yung BEANUGUAN (pagakakataon kong kumain ng vegetarian na dinuguan)!

Pagkatapos ng presentation, siyempre ang inaabangang kainan (pinakapaboritong bahagi ng programa), at pagkatapos, kapag nakapahinga na ang mga tiyan, saka ako babanat...ng Inner Dance. Konting kasaysayan, paliwanag, tapos larga!

Eto ang mga ilang pictures ng FoodFest at Inner Dance sessions.

Siyempre, ang may pakana ng lahat, si Nang Pam!

Walang karne lahat yan!

Tsalap, tsalap!

Omnomnomnomnom....

At siyempre ang session!

...medyo, maayos pa...

...tapos nagiging ganito na...

...at ganito...

...medyo, nagsisimula ng maging sirkera...

...tulad nito...

...at ito! Halos 30 minuto o higit pa siyang nakaganyan!

Tagumpay na naman, napatunayan ko na uli yung lagi kong sinasabi ko sa kanila:

"Ang Inner Dance, mahirap siyang ipaliwanag at intindihin, pero madali siyang maranasan. Kapag naranasan mo na, madali mo na siyang intindihan, pero mahirap pa rin siyang ipaliwanag."

Inner Dance Session, March 2011

Eto ang kalimitan ang ginagawa namin kapag patapos na ang klase sa UPLB. 'yung kaibigan ko na professor, si Pam Fernandez, sa last meeting ng klase nila, nagse-celebrate sila ng FOOD FEST.

Food fest ng quantum food or vegetarian dish!

Ginagawa ang celebration sa bahay nila. Lahat ng estudyante, required magdala ng pang-vegetarian na pagkain - parang show and tell. So, magre-research ang mga estudyante ng mga vegetarian dish, tapos iluluto nila 'yun at dadalhin doon, tapos pagsasaluhan ng lahat. Ginagawa ito ng kaibigan ko para maging aware ang mga estudyante sa masustansiyang pagkain. Siyempre haven para sa akin 'yun, kaya parati akong pumupunta d'un at minsan, nakakapagdala pa ng mga kaibigan kung sino may gustong sumama!

Hindi lang food fest ang ginagawa namin d'un...minsan anthroposophic numerology na expert naman 'yung isa kong kaibigan, si Arma, tapos mag-a-agnihotra sa takip-silim, tapos panghuli, ako naman healing session or inner dance.

Inner dance session, na lahat parating napapamangha! Kada ibang batch, iba ang ginagawa namin, kaya lagi ko itong inaabangan.

Sa simula, show and tell ng mga pagkain. Ano ang mga sangkap na ginamit, then background or history ng pagkain kung meron man.

Eto ang sample ng mga pagkain, kada sem, iba't-ibang putahe!


...at siyempre, KAINAN na!



tapos, ako naman...unang sessionista...'di raw siya makatulog, insomniac to the highest level, kaya nagpatulong...Filipino-American siya, kaya napasubo ang aking English!



Medyo, nahirapan ako at naging challenging siya...medyo skeptic na cynical, pero tuloy lang...

...dito, simula na ng kung anu-ano ang ginagawa ko sa kanya...


...contortion to the highest level...



...inapakan ko pa siya habang nakaluhod siya na nakadapa...si Pam, nasa background, nag-a-assist at nagpapasayaw ng ibang estudyante...



...after the session, eto tulog!



...so, ibang estudyante naman...si Pam, habang nasa session...



...tulog pa rin si manong...habang ang iba ay nanood at gustong magpa-session din...



...isa ito sa mga estudyante, feel nya lang matulog habang nasa session...



...pero, kakaiba ito...ngayon ko lang ginawa ito....



...pinahiga...



...tapos...



..at ginanito...



...at ganito! Lampas isang oras siya na nakaganito, habang nagse-session kami ng ibang estudyante....

...si manong, tulog pa rin...habang 'yung isang anak ng estudyante, naglalaro lang at tingin ng tingin sa mga ginagawa ko sa mga estudyante...



...eto 'yung pinaka-music namin...halos naka-trance din siya...lampas 2 oras na tuloy-tuloy na pagtugtog...



...nagsimula ng gumising...at common na reaction, HINDI nila ALAM ang ginagawa nila! See, mahirap ipaliwang, madaling gawin, kapag nagawa mo na, 'di mo pa rin kayang maipaliwanag, pero masaya ka kasi nagawa mo!



...at pinakahuling sessionista!

Hehehe, enjoy, next sem ulit!:D

Bagong Taon, Bagong Nahipuan.....

Nagkaroon ng meeting ang mga KOMIKERO n’ung nakaraang linggo (January 16) at nagkaroon din na naman ako ng pagkakataon na may mahipo sa kanila (read: massage). Biro nga sa akin ni Fafah Gerry, ilan nga raw ang na-devirginize ko eh, hehehe…:D

As usual, medyo nahihiya kapag minamasahe ko sila (medyo may pagka-exhibitionist kasi ako eh, lalong ginaganahan kapag nasa public, hehehe)…kakaiba kasi ginagawa ko sa kanila eh, kulang na lang maging sirkero sila!

Eto ang mga kuha ng mga nabiktima ko…

...si Raipo na namimilipit...

...at ang bagitong si Ram ng GLG!

At siyempre, habang nasa session, parati na lang natatakot (hindi alam ang mangyayari), nahihiya (kakaibang ginagawa o posisyon) at medyo nasasaktan (aligning kasi ng energy ang ginagawa ko, eh chakra mismo ng katawan ang napipindot ko kaya medyo masakit ang pakiramdam – well, sa una lang naman, sanayan din lang naman) ang mga biktima ko…pero kapag natapos na…iba na ang nararamdaman nila o hindi maipaliwanag na pakiramdam.

Eto ang pruweba, natanggap ko ito kinabukasan ng umaga mula kay Raipo…

“Johnny kung anuman ung gnawa u sa kin khpon maraming salamat. Masigla ako ngayon tsaka nawala ung sakit sa likod ko.”

Nagulat pa nga ako ng matanggap ko ang text, sa simula, parang na-offend eh, hehehe….’di pala. ‘di ko na nasagot kasi walang load, sabi ko sa sarili ko, bawi na lang ako, i-feature ko na lang siya sa blog ko.:D

Ang sayaw Part 3

At nag-inner dance nga ako sa loob ng van na sinasakyan ko papuntang Davao. Pinagtitinginan ako ng tao o ng mga katabi ko, pero, wala akong paki, diretso lang. Nang makarating na ako ng Davao, okay na okay ang pakiramdam ko.

Siyempre, masarap ang feeling, energized, kaya ang ginawa ko eh, gimik na kaagad pagdating ng Davao. Nagkataon n’un na may gimik ang mga kaibigan ko kaya sumama na rin ako. May free concert noon sa may Matina Town Square o MTS, parang Kadayawan yata ang selebrasyon.

Tapos n’ung pumunta ako, may mga nagsasayaw na sa may parke, mga katutubong sayaw at pigil na pigil ko ang sarili ko, dahil gusto kong sumali sa kanila! Mabuti na lang at napigilan ko, hehehe, kakahiya naman…marunong din naman pala akong mahiya…’dami kasing tao eh!

Gabi na noon, tapos nakita ko na mga kaibigan ko…inom dito…nood d’un…tapos n’ung pahuli na, maganda na ‘yung konsyerto, halos nagsasayaw na lahat kaming nanonood, bigay na bigay! At ako, well, indak dito at indak d’un, pero sa totoo lang, nag-i-inner dance ako…nasa public pero hindi halata, hehehe!

Natapos na si konsyerto…at umuwi na ako.

Kinabukasan,since nag-inner dance na ako, gusto ko pa ulit.

Pero, nang ako na lang mag-isa…parang ang hirap. Nag-i-inner dance nga ako, pero, mabigat…parang pilit ang sayaw…nakakailang, mahirap, lisod kaayo.

Nakailang ganitong pakiramdam ako, tapos parang nawawala….

Tapos, mortal po ako, tao lang…nang medyo kinati, tawag ng laman at nakipag-sex ako…ayun, lalong nawala! As in, wala na talaga uli….

Siyempre, nalungkot ako.

Matagal na uli bago ako nakasayaw, kasi, naghintay pa uli ako ng schedule na pauwing main office naming para makapagsayaw o ma-jump start ika nga. Halos isang buwan ang nakalipas. Ang pakiramdam ko – malungkot, mabigat ang katawan, parang may kulang.

Makalipas nga ang isang buwan, nakabalik ako sa main office namin. May naengganyo na bagong kaibigan na mag-inner dance, nakisabay na lang ako.

Pagdating d’un, tanong ko kaagad kung bakit nawala. Sabi n’un ni Pi, ‘di daw ‘yun nawala…parang nagtago lang, kasi, ini-expect ko daw parati, eh p’pag gan’un, lalong hindi lalabas…dapat, wala lang…relax, hayaan lang, at walang iniisip.

Nang mag-session kami, kasama ang isang kaibigan, si Jeffrey Tupas, dalawa kaming naka-schedule. Ako, naman, siyempre, maski nasabihan na kung ano dapat ang iisipin o hindi dapat isipin, gan’un pa rin. Excited eh, ang kulit!

N’ung mag-session na…ang tagal, ang tagal kong nakaupo lang…samantalang ‘yung kasama ko, nagsimula na.

Kakaiba ‘yung naging sayaw niya. Kasi, ginawa nyang parang drum o tambol ang kanyang katawan at lumikha siya ng tunog namay ritmo. Kung papakinggan mo ‘yung tunog, mapapaisip ka, hindi mo alam kung paano nya nagawa ‘yung mga tung, aling parte ng katawan nya ang ginamit nya at higit sa lahat, ‘di kaya masakit ‘yun? Masakit ‘yun kasi ang lakas ng tunog, lagapakan!

Siyempre, ako, inggit na inggit. Wala pa rin kasing nangyayari sa akin.

Hindi gumagalaw ang katawan ko…walang sayaw! Nakapikit at nakaupo lang…naghihintay.

Pero…

…may iba akong nakikita naman…mga dolphin…naglalangoy…kulay asul sila? Maraming bula. Parang monochromatic ang dating o itsura ng nakikita ko…palayo sila…tapos coral reefs…maraming koral, parang mga patay…walang isda, tapos pula ang tubig…lahat ng nakikita ko kulay pula…parang dugo!

Tapos, parang nagising na ako, takot, tapos na pala ang session.

Pahinga muna, then usapan. Tanong sa mga nangyari…ako siyempre, maraming tanong…una bakit hindi ako nagsayaw? Sagot, inexpect ko na naman kasi. Tapos tinanong nya ako kung may nakita ako. Tapos kinuwento ko nga. Sabi nya, ‘yun daw ang naging sayaw ko, o manifestation ng sayaw ko…visions…tapos habang nag-uusap kami…napansin nya na parang naiilang ako. Tama nga siya…kasi iba ang nakikita ko sa harapan ng kausap ko…may iba akong nakikita!

Habang kausap ko ‘yung kausap ko, parang may t.v. na naka-impose sa kausap ko at hayop ang nakikita ko. Tumingin ako sa iba…ibang hayop naman. Sinabi ko sa kanila kung anong hayop nila ang nakikita ko…tapos ‘yun nga…sabi nya, visions nga…animal spirit naman ang nakikita ko…animal spirit ng tao ang nakikita ko…ang ganda ng dating eh…parang may projector sa unahan!

Tapos habang nag-uusap kami…may visions na naman…sabi ko, para akong naglalangoy…sabi nya, ikwento ko lang daw…tapos ipikit ko raw mga mata ko, para mas makita ko…ipinikit ko nga. Wala akong nakita, iminulat ko uli…may visions uli…sabi ko, mas okay kapag nakamulat, at ikinuwento ko kung ano nakikita ko.

‘yun nga, naglalangoy ako…malinis na tubig…masarap maglangoy…nakatingin ako sa araw, mula sa ilalim ng tubig…may dumaan na anino…parang bangka ang dumaan…sinundan ko ang bangka…umahon sa tubig…mamang nakasalakot ang nagsasagwan sa bangka…nasa pampang na siya…sinalubong siya ng pamilya nya…babae…nakatapis at kamison…at anak nilang batang lalake…kubo…ang ganda ng tanawin..bundok sa likuran nila. Tinanong ni Pi kung saan ang setting…akala ko, Vietnam, gawa ng salakot na patilos…sumilip ako sa bahay…may watawat, pilipinas nga! Teka, parang pamilyar ang setting…parang sa mga pinta ni Amorsolo ang dating! Tinanong ko, ano ako n’un…tingnan ko raw sarili ko…may buntot…sirena! Tangek, hehehe, ambisyosa, ilusyunada! Dolphin ako…naging dolphin ako.

So, ‘yun ang bagong manifestation ng sayaw ko…hindi physical na sayaw…time travel at visions. Tapos kinuwento ko pa ‘yung isang nakita ko ‘yung pula na corals. Sabi niya, hindi maganda ‘yung nakita ko…”death of a system” daw kasi ‘yun…lalo na ‘yung pulang tubig o dugo.

Tapos,napunta ang kwentuhan sa mga dolphin, kasi halos lahat kami d’un sa session, may vision pala ng mga dolphin…o nagpakita sa amin ang mga dolphin…isa lang daw ang ibig sabihin ‘nun…nagpapaalam na sila sa mundong ito…aalis na sila. Hindi man sila nakalista sa endangered species, pero sila na raw ang susunod na ma-extinct sa mundo na ito…nakakalungkot at nakakatakot naman!

Ngayon ko lang naisip, habang sinusulat ko ito, may mga kakaiba nga palang nangyari sa mga dolphin sa ating bansa at sa ibang bansa nitong nakaraang buwan lang. Dagsa-dagsang mga dolphin, lampas isandaan ang bilang, ang pumunta noon sa pampang, at parang gustong magpakamatay, beaching ang tawag dito…sa parteng Batanes ‘yun, tapos ilang araw o linggo, sa ibang bansa naman, gan’un din ang nangyari…at walang makapagpaliwanag kung bakit nangyari ‘yun! Hmnnnn….

Balik tayo n’un…tapos, nagpahinga na kami n’un.

Kinabukasan, maaga kaming nagising at sa hapon pa naman ang luwas pa Davao, humirit pa ako ng isang session, dahil gusto ko talagang magsayaw.

Tatlo lang kami, ako, si Jeff, tapos si Bong ang nag-facilitate sa amin.

Walang musika n’un, mag-experiment daw kami…kung ano raw lang daw ‘yung naririnig namin sa paligid, ‘yun daw ang magiging musika namin.

At ganun nga ang nangyari. Si Jeff,’yung kasama ko, konting sandali lang, nagsayaw na uli kaagad…human percussion na naman…ako, wala lang.

Tapos, bugnot na naman, masama ang loob, gustong magsayaw, pero ayaw na naman…pero..may kakaiba na namang pakiramdam!

Para akong nakasakay sa roller coaster…taas baba. Pataas, pababa…bumubulusok! Tapos, may mga imahe akong nakikita…sibilisasayon…parang kastilyo namaraming tusok tusok, maiitim na makinis o makintab…tapos parang Atlantis…marble na puti na makinis na nasa loob ng isang dome!

Tapos…dagat na itim..gabi kasi kaya makintab o makinang na itim ang tubig…tapos may mga simbolo sa ibabaw ng dagat…mga bilog…itim na bilog sa gitna ng malaking bilog na puti…pito sila..magkakadikit…pinagdidikit ng mga linya…parang may pattern ang pagkakadikit nila….

Tapos…roller coaster na naman…gising na uli…tapos na session.

‘yun, diskusyon uli…talaga raw ayaw muna akong pagsayawin…ibang manifestation talaga ng inner dance ang lumabas. Time travel at astral projection daw ginagawa ko. Tinanong ko kung ano ‘yung mga nakita ko…lalo na ‘yung bilog-bilog, hanapin ko na lang raw, malalaman ko raw ‘yun.

Pauwi na, napadaan ako sa office ng bosing ko…napansin ko, may globo d’un na may mapa ng mga pormasyon ng mga bituin o konstelasyon. Out of curiosity, parang na-magnet ako na tingnan…humanap ako ng konstelasyon namay pitong bituin…’di ko makita…sabi ng kasama ko, Pleiades, ‘yun dawang hanapin ko….

Nahanap ko nga, pero, iba naman…pero teka, baligtarin ko kaya…at iyun nga! Reflection kasi sa dagat ‘yung nakita ko, kaya baligtad sa kalawakan! Kalimitan daw, sa mga psychic, ‘yun daw ang parating nata-tap nila… kalimitang nagpapakita o nagpaparamdam.

Ayun, kahit papaano, nasiyahan na rin ako, kahit hindi nakapagsayaw. Umuwi na ako n’un ng Davao. Hindi na ako nagsayaw sa van.

Naghintay uli ako n’un ng isang buwan para makauwi uli sa main office…at doon, nakapagsayaw na uli ako…at ibang manifestation na naman ang naranasan ko.

Ito na ‘yung masahe…kung ano ako ngayon…sa susunod na uli…mahaba na eh!

May napasayaw na naman!

Noong nakaraang Sabado, ika-21 ng Marso, taong 2009, naanyayahan ako sa isang piging na inihanda ng mga mag-aaral ng isang kaibigan ko...

..ngek, masyadong pormal!

Ulit.

Wala lang, naanyayahan lang ako sa isang Foodfest ng isang klase ng kaibigan ko sa UPLB. Pumunta raw ako at makisalamuha daw sa mga estudyante nya (well, sa totoo lang, naka-feature daw ako sa mga exam nya...whoah!).

So, ayun na nga, nakaldkad ko ang isa ko pang kaibigan ko na kaladkarin, si Bjorn, pumunta kami sa bahay nya, d'un kasi ang venue.

Pagdating namin d'un, tama lang, eating time na...daming pagkain! Take note, vegetarian dishes....dami talaga!

Enjoy! Busog!

Tapos, pahinga, chicka...tapos simula na konting presentation, kung ano "inner dance"...then, maraming tanong! 'buti, dala ko trusted kong flash drive at pinanood ko na lang n'ung "dancer within" na video.

Tapos, as usual, "minasahe" ko lahat ng tao d'un...mga mahigit 20 siguro...

Tapos, n'ung nasa panghuli na kong minamasahe, si Sam (isa sa mga graduate student, na parati ko na rin siyang namasahe), malapit lang at tumutugtog kasi n'un 'yung kaibigan ko na si Bjorn ng wooden xylophone na nakita nya lang d'un, medyo naging "kakaiba" na 'yung masahe ko sa kanya. Mas madalas na pinagagagalaw ko na ng katawan niya, ika nga eh, pinapagiling!

Para talagang sumasayaw na siya sa saliw ng tinutugtog ni Bjorn.

Ang ginawa ko, pinuntahan ko si Bjorn at sinabi ko sa kanya, ituloy nya lang pagtugtog, tapos, ipikit nya mga mata nya, para 'di siya ma-conscious o mahiya o sa ginagawa nya.

Tapos, binalikan ko si Sam, sabi ko, ipikit nya mga mata nya, tapos pakinggan nya lang ang musika, namnamin, relax, at kung ang katawan nya eh parang may gustong gawin, gawin nya lang.

'yun nga nangyari, ilang segundo lang, nag-inner dance na siyang mag-isa!

Tapos, may nakaupo na ibang estudyante na nonood, tinanong ko kung gusto nya, umoo naman. Kaya ayun, pagkalipas ng ilang minuto, nag-inner dance na rin!

At eto ang nakakatuwa, kasi, 'yung musika, okay na ang tunog, may rhythm na at okay na pakinggan, paglingon ko kay Bjorn, nag-i-inner dance na rin pala siya! Hahaha! Tuwang-tuwa ako, kasi, kung pormal na aanyayahan ko 'yung mag-inner dance, di siya papayag at ookrayin nya lang ako. Kaso, nakapag-inner dance siya ng 'di oras, wehehehe!

Tapos, sumunod na rin 'yung isa pang estudyante (graduate student din), tapos si Ate Rina at si Ma'am Pam naman. Medyo alinlangan pa nga si ate Rina, kasi maliit 'yung lugar, baka daw magpagulong-gulong nanamn siya eh masagi 'yung iba. Sabi ko hindi, mag-a-adjust 'yan. Nag-adjust nga, naka-lotus sitting position lang siya, at upper body part nya lang 'yung nagsayaw ng husto.

Si ma'am Pam naman, una, nakatayo, at iwinawasiwas lang kamay sa likod ng estudyante, mayamaya, nag-inner dance na rin!

Apat 'yung sabay-sabay!

At siyempre, ako sa gitna, wehehehe....

Nang matapos na, sabi ko, pahinga muna, namnamin ang mga nangyari, at mayamaya ang QandA.

Iisa ang gusto ng lahat: TUBIG.

Tapos, 'yun, dami ngang tanong...okay naman daw.

Hehehe, aliw, sarap ng feeling!